کاهش سموم به کمک سنتز بیوچار پوست ذرت (مطالعه موردی سم دیازینون و دورسپان منطقه شهریار)

در سال های اخیر، استفاده بی رویه از آفت کش های ارگانوفسفره مانند دیازینون و دورسبان (کلرپیریفوس)در بخش کشاورزی، سبب آلودگی گسترده منابع آبی و ایجاد پیامدهای جدی برای سلامت انسان و اکوسیستم شده است. هدف از این پژوهش، بررسی کارایی بیوچار تهیه شده از پوست ذرت در حذف این آفت کش ها از محلول های آبی می باشد. برای این منظور، بیوچار با روش پیرولیز در شرایط کنترل شده سنتز گردید و تاثیر متغیرهایی چون زمان تماس (۶۰، ۱۲۰ و ۱۸۰ دقیقه) دوز جاذب (۵، ۱۰ و ۱۵ گرم بر لیتر سرعت همزن (۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ دور در دقیقه)بر راندمان حذف مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در شرایط pH خنثی، زمان تماس ۱۸۰ دقیقه، دوز جاذب ۱۰ گرم در لیتر و سرعت همزن ۱۰۰ دور در دقیقه، بالاترین راندمان حذف برای هر دو آفت کش به دست آمد. تحلیل ایزوترم های جذب نشان داد که داده ها بیشترین انطباق را با مدل لانگمویر دارند که بیانگر جذب تک لایه ای و یکنواخت می باشد. همچنین، آزمون های FTIR و SEM تغییرات گروه های عاملی و ساختار سطحی بیوچار قبل و بعد از جذب را تایید کردند. این نتایج نشان می دهد که بیوچار پوست ذرت می تواند به عنوان یک جاذب زیستی ارزان، کارآمد و دوستدار محیط زیست، در تصفیه پساب های کشاورزی و کاهش مخاطرات ناشی از سموم آفت کش مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه ها:

بیوچار ، پوست ذرت ، دیازینون ، دورسپان ، تصفیه آب