بررسی آماری و فضایی مولفه های سازگاری با اصول ارگونومی و مقاومت نیمکت های شهری در منطقه یک شهرداری شیراز

شهرها به عنوان بستر تعاملات اجتماعی، نیازمند فضاهای عمومی کارآمد و مطلوب هستند. در این میان، مبلمان شهری، به ویژه نیمکت ها، نه تنها عملکردی ضروری در استراحت و تعاملات اجتماعی دارند، بلکه به عنوان عنصری زیبایی شناختی بر هویت شهری تاثیر می گذارند. با توجه به رشد روزافزون جمعیت و توسعه فضای شهری، اهمیت مبلمان شهری و به ویژه نیمکت های شهری در ارتقاء کیفیت زیستی فضاهای عمومی بیش از پیش آشکار شده است. هدف این پژوهش تحلیل ویژگی های عینی-ابعادی نیمکت های شهری در شهرداری منطقه یک شیراز و تاثیر آنها بر کیفیت زیستی فضاها و معابر شهری با بهرهگیری از فناوری سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) است. در این مطالعه ۶۵۰ نیمکت حاضر در معابر عمومی منطقه یک شناسایی و ارزیابی شدند. دو مولفه مهم شامل سازگاری با اصول ارگونومی (داشتن تکیه گاه با زاویه مناسب) و مقاومت و هماهنگی با شرایط محیطی (جنس و مصالح نیمکت) مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از بازدید میدانی، GPSو بررسی سوابق شهرداری استفاده شد. نتایج نشان داد که حدود ۳۸٪ نیمکت ها تکیه گاه مناسبی ندارند و ۲۷٪ مصالح نیمکت ها فاقد مقاومت کافی در برابر شرایط اقلیمی منطقه هستند. پراکندگی مکانی نیمکت ها بیانگر عدم یکپارچگی و استاندارد سازی طراحی ها در سطح منطقه بوده و این مساله کیفیت زیستی فضاهای شهری را تحت تاثیر قرار داده است. مطالعه تاکید می کند که استفاده از GIS در مدیریت و برنامه ریزی مبلمان شهری میتواند به شکل گیری فضایی منسجم تر و پایدارتری کمک کند. در نهایت، پیشنهاداتی برای بهبود کیفی طراحی و ساماندهی نیمکتهای شهری در منطقه ارائه شده است تا ضمن ارتقاء زیبایی و آسایش کاربران، نقش موثری در توسعه پایدار فضای شهری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نیمکت های شهری ، مبلمان شهری ، زیباسازی شهری ، برنامه ریزی شهری