توسعه پایدار: تاثیر پایداری در برنامه ریزی شهری و چالش های آن

توسعه پایدار به عنوان رویکردی جامع و بلندمدت، تلاش دارد تا میان نیازهای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی تعادل برقرار کند. در حوزه برنامه ریزی شهری، پایداری به معنای طراحی و مدیریت فضاهای شهری به گونه ای است که منابع طبیعی حفظ شوند، عدالت اجتماعی تقویت گردد، و کیفیت زندگی شهروندان در بلندمدت تضمین شود. این رویکرد با تاکید بر کاربری بهینه زمین، حمل ونقل پاک، مدیریت هوشمند منابع، و مشارکت شهروندی، به دنبال ایجاد شهرهایی تاب آور، زیست پذیر و منصفانه است.با این حال، تحقق توسعه پایدار در برنامه ریزی شهری با چالش های متعددی مواجه است. از جمله این چالش ها می توان به رشد بی رویه شهرنشینی، نابرابری فضایی، کمبود منابع مالی، ضعف در هماهنگی نهادی، و مقاومت در برابر تغییر اشاره کرد. همچنین، نبود داده های دقیق، فقدان چارچوب های اجرایی منسجم، و نادیده گرفتن ابعاد فرهنگی و اجتماعی در سیاست گذاری شهری، مانع از اجرای موثر اصول پایداری می شود.در این میان، بهره گیری از فناوری های نوین مانند سامانه های اطلاعات جغرافیایی، زیرساخت های دیجیتال، و مدل سازی مشارکتی می تواند به بهبود فرآیند برنامه ریزی کمک کند. در نهایت، دستیابی به توسعه پایدار شهری نیازمند رویکردی چندبعدی، مشارکتی و آینده نگر است که در آن شهروندان، مدیران و متخصصان به صورت هم افزا عمل کنند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، تاثیر پایداری ، برنامه ریزی شهری.