مدیریت و به کارگیری آب های سطحی در کشاورزی پایدار
محل انتشار: اولین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 80
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME01_731
تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1404
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، رشد روزافزون جمعیت، تغییرات اقلیمی، افزایش فشار بر منابع آب و توسعه فعالیت های کشاورزی، ضرورت بازنگری در شیوه های مدیریت منابع آب را دوچندان کرده است. آب های سطحی به عنوان یکی از مهم ترین منابع تامین آب در بخش کشاورزی، نقشی کلیدی در تحقق کشاورزی پایدار ایفا می کنند. مدیریت صحیح و بهره برداری کارآمد از این منابع می تواند ضمن تامین نیازهای آبی محصولات کشاورزی، به حفظ منابع طبیعی، افزایش بهره وری و کاهش آسیب های زیست محیطی منجر شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های نوین مدیریت و به کارگیری آب های سطحی در راستای توسعه کشاورزی پایدار انجام شده است و بر اهمیت استفاده بهینه از منابع آبی تاکید دارد.مدیریت آب های سطحی شامل طراحی شبکه های جمع آوری رواناب، کنترل سیلاب ها، ذخیره سازی آب های فصلی و استفاده از تکنولوژی های مدرن در آبیاری است. بهره گیری از شیوه هایی همچون احداث بندهای خاکی، مخازن کوچک ذخیره آب و به کارگیری سیستم های هوشمند آبیاری قطره ای می تواند به طور موثری در بهینه سازی مصرف آب و جلوگیری از هدررفت آن موثر باشد. از سوی دیگر، مشارکت کشاورزان در مدیریت منابع آب، آموزش های هدفمند، و تدوین سیاست های حمایتی نقش اساسی در موفقیت طرح های مدیریت آب های سطحی ایفا می کند. کشاورزی پایدار در گرو تلفیق مدیریت منابع آبی با برنامه ریزی های محیط زیستی و اقتصادی است؛ به گونه ای که تامین امنیت غذایی نسل حاضر و آینده در هماهنگی با ظرفیت های اکولوژیک مناطق مختلف صورت پذیرد.بر اساس یافته های این پژوهش، به کارگیری شیوه های نوین مدیریت آب های سطحی نه تنها موجب افزایش کارایی مصرف آب و بهبود عملکرد محصولات می شود، بلکه با کاهش فرسایش خاک، کنترل سیلاب ها، بهبود کیفیت منابع آبی و تقویت بهره وری اقتصادی همراه است. همچنین توجه به شرایط اقلیمی، ویژگی های خاک، نوع محصول و ظرفیت های محلی در تدوین الگوهای مدیریت آب ضروری به نظر می رسد. نتایج نشان می دهد که توسعه کشاورزی پایدار بدون برنامه ریزی جامع در مدیریت آب های سطحی امکان پذیر نیست و حرکت به سوی رویکردهای یکپارچه، هوشمند و مشارکتی می تواند مسیر پایداری را برای بخش کشاورزی هموار سازد. در نهایت، توسعه فناوری های نوین، ترویج الگوهای کشاورزی سازگار با اقلیم و ایجاد بسترهای حمایتی از جمله راهکارهای کلیدی برای مدیریت بهینه آب های سطحی در راستای تحقق کشاورزی پایدار به شمار می آیند.
نویسندگان
عزت اله شیخ بهزادی
کارشناسی ارشد عمران