کاربرد هوش مصنوعی در ارزیابی تکوینی و یادگیرنده محور در نظام آموزشی

هدف این مقاله مروری، تحلیل و تبیین کاربردهای هوش مصنوعی در تحول نظام ارزیابی آموزشی، با تمرکز ویژه بر ارزیابی تکوینی و تقویت رویکردهای یادگیرنده محور است. در دهه های اخیر، نظام های آموزشی با چالش گذار از مدل های سنتی و معلم محور به سمت الگوهایی که بر استقلال، تفاوت های فردی و فرایند یادگیری دانش آموز تاکید دارند، مواجه بوده اند. ارزیابی تکوینی، به عنوان ابزاری برای هدایت این فرایند و ارائه بازخورد مستمر، نقشی حیاتی ایفا می کند، اما اجرای موثر آن در کلاس های درس پرتراکم، بسیار دشوار است. هوش مصنوعی با ارائه راه حل هایی نوآورانه، این خلاء را پر می کند. این فناوری از طریق تحلیل داده های کلان یادگیری، امکان شخصی سازی عمیق فرایندهای آموزشی و ارزیابی را فراهم می آورد. سیستم های یادگیری تطبیقی، ابزارهای بازخورد فوری مبتنی بر پردازش زبان طبیعی، و پلتفرم های ارزیابی پنهان در محیط های شبیه سازی شده، همگی از دستاوردهای هوش مصنوعی هستند که ارزیابی را از یک رویداد تنش زای تراکمی به بخشی یکپارچه، مستمر و حمایتی از فرایند یادگیری تبدیل می کنند. این مقاله با مرور نظام مند متون، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه هوش مصنوعی می تواند ارزیابی تکوینی را مقیاس پذیر، دقیق تر و معنادارتر سازد و بدین ترتیب، پارادایم یادگیری یادگیرنده محور را در عمل محقق سازد. نتایج این بررسی نشان می دهد که ادغام هوشمندانه هوش مصنوعی، پتانسیل آن را دارد که معلمان را از وظایف تکراری رها کرده و به آن ها اجازه دهد تا بر جنبه های انسانی تر آموزش، مانند راهنمایی و پرورش مهارت های شناختی سطح بالا، تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزیابی تکوینی ، یادگیری یادگیرنده محور ، شخصی سازی آموزش ، بازخورد هوشمند