نوآوری در سنجش و ارزشیابی تحصیلی: از رویکردهای سنتی تا مدل های یادگیری محور

نظام های آموزشی در سراسر جهان با چالش های فزاینده ای در زمینه سنجش و ارزشیابی تحصیلی روبه رو هستند که ریشه در تغییر پارادایم های آموزشی از رویکردهای معلم محور به یادگیرنده محور دارد. این مقاله مروری، با هدف بررسی سیر تحول از رویکردهای سنتی سنجش به مدل های نوین و یادگیری محور، به تحلیل و تشریح ابعاد مختلف این تغییر می پردازد. ارزشیابی سنتی که عمدتا بر سنجش نتایج یادگیری و از طریق آزمون های استاندارد متمرکز بود، دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده و چندبعدی آموزش در قرن بیست و یکم نیست. این رویکرد، اغلب به جایگاه صرفا تشخیصی و نمره دهی محدود می شد و توانایی کافی برای بهبود مستمر فرآیندهای یادگیری را نداشت. در مقابل، مدل های یادگیری محور، با تاکید بر ارزشیابی تکوینی، خودارزیابی، و استفاده از ابزارهای متنوع مانند پوشه ها، پروژه ها، و بازخوردهای مستمر، به دنبال ارتقای کیفیت یادگیری و توانمندسازی دانش آموزان هستند. این مقاله با مروری جامع بر ادبیات پژوهشی، به بررسی مبانی نظری، ضرورت تحول، و تجربیات عملی در پیاده سازی این نوآوری ها می پردازد و نشان می دهد که چگونه ارزشیابی می تواند از ابزاری برای قضاوت، به یک فرآیند توانمندساز برای رشد و توسعه تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تحصیلی ، یادگیری محور ، ارزشیابی تکوینی ، سنجش ، نوآوری آموزشی