ارائه مدلی برای بهبود کیفیت زندگی کاری معلمان با در نظر گرفتن تاثیر سیستم های رتبه بندی

هدف این مقاله بررسی رابطه بین سیستمهای رتبه بندی آموزشی و کیفیت زندگی کاری (QW) معلمان است. این تحقیق با تاکید بر چالشها و فرصتهای موجود در سیستمهای رتبه بندی در ایران مدلی را برای بهبود کیفیت زندگی کاری معلمان پیشنهاد میدهد. روش تحقیق از نوع مرور نظام مند است که با تحلیل انتقادی مطالعات پیشین به شناسایی الگوها و تضادهای موجود پرداخته و مدل بهینه ای برای تعامل سیستمهای رتبه بندی با کیفیت زندگی کاری معلمان ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهند که سیستمهای رتبه بندی با معیارهای کمی غالبا باعث افزایش استرس و کاهش انگیزه در معلمان میشوند. در عین حال، سیستم های رتبه بندی شفاف و عادلانه که شامل معیارهای کیفی نیز باشند میتوانند به بهبود کیفیت زندگی کاری معلمان و افزایش رضایت شغلی کمک کنند ،همچنین پیشنهاد میشود که سیستمهای ارزیابی با مشارکت معلمان و توجه به شرایط فرهنگی و اجتماعی ایران طراحی شوند نتیجه گیری این تحقیق بر لزوم بازنگری در سیستمهای موجود و استفاده از مدلهای ترکیبی کیفی و کمی برای بهبود شرایط کاری معلمان و در نتیجه افزایش کارایی نظام آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ارائه مدل کیفیت زندگی کاری ، معلمان ، رتبه بندی