جایگاه و نقش توبه در سقوط حدود تحلیل تطبیقی میان فقه امامیه فقه حنفی و قانون مجازات اسلامی ایران

توبه به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در اخلاق، عرفان و فقه اسلامی در حوزه حقوق کیفری نیز جایگاه مهمی دارد. یکی از مسائل بنیادین در این زمینه تاثیر توبه بر سقوط حدود الهی است؛ مساله ای که محل اختلاف نظر میان مکاتب فقهی گوناگون و همچنین قوانین موضوعه کشورهای اسلامی است. این مقاله با هدف بررسی تطبیقی جایگاه و نقش توبه در سقوط حدود، میان فقه امامیه، فقه حنفی و قانون مجازات اسلامی ایران نگاشته شده است. از منظر فقه امامیه توبه در برخی از حدود از قبیل محاربه و سرقت می تواند باعث سقوط مجازات گردد مشروط بر آن که پیش از اثبات جرم نزد حاکم شرع انجام شود، در حالی که فقه حنفی در موارد بیشتری از جرایم حدی به پذیرش توبه نظر دارد و رویکردی احتیاطی تر نسبت به اجرای حدود اتخاذ کرده است. در قانون مجازات اسلامی ایران نیز به پیروی از فقه امامیه موادی به تبیین شرایط اثر گذاری توبه در جرایم حدی اختصاص یافته که نشان دهنده تحولی در سیاست کیفری اسلامی ایران است.

کلیدواژه ها:

توبه ، سقوط حدود ، فقه امامیه ، فقه حنفی ، قانون مجازات اسلامی ایران ، جرایم حدی