اثربخشی آموزش والدگری مثبت به مادران بر اضطراب و احساس تنهایی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم

این پژوهش به منظور اثربخشی آموزش والدگری مثبت به مادران بر اضطراب و احساس تنهایی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم انجام گرفت. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا از نوع آزمایشی بود که با دو گروه آزمایش و کنترل انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم و یکی از والدین آنها در شهرستان ملایر تشکیل دادند. حجم نمونه ۳۰ نفر به صورت داوطلبانه انتخاب شدند که ۱۵ در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پروتکل آموزشی والدگری مثبت متیو ساندرز و همکارانش (۲۰۰۷)، پرسشنامه احساس تنهایی راسل و پیلوا (۱۹۸۰) و پرسشنامه اضطراب زونگ (۱۹۷۰) بود. نتایج نشان داد آموزش والدگری مثبت به مادران بر کاهش اضطراب و احساس تنهایی دانش آموزان دختر در سطح معناداری ۰.۰۵ تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش والدگری مثبت ، اضطراب ، احساس تنهایی