تغییرات برخی صفات اکوفیزیولوژیک در نهالهای زالزالک سیاه تحت تنش خشکی

تنش خشکی یکی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد گیاهان شناخته می شود و می تواند منجر به کاهش نرخ فتوسنتز، تعرق و محتوای نسبی آب برگ گردد. به همین منظور تحقیقی بر روی نهالهای گونه زالزالک سیاه یا سیاه ولیک (Crataegus pentagyana Waldst. & Kit. ex Willd) انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش شدت خشکی نرخ خالص فتوسنتز، تعرق و محتوای نسبی آب برگ به طور معنی داری کاهش و نشت الکترولیت افزایش یافت. افزایش نشت الکترولیت نشانه ای از آسیب های سلولی و کاهش توانایی گیاه برای زنده ماندن در شرایط تنش خشکی تلقی می شود که می تواند به عنوان شاخص سلامت گیاه محسوب شده و وضعیت فیزیولوژیکی آن را پیش بینی کند. این مطالعه همچنین اهمیت مدیریت منابع آب را در نهالستانهای جنگلی و فضاهای سبز شهری و برون شهری و درک بهتر واکنش نهال زالزالک سیاه به تنش خشکی را در راستای بهبود عملکرد آن تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تعرق ، فتوسنتز ، محتوای نسبی آب برگ ، نشت الکترولیت