تاثیر تکنولوژی آموزشی بر یادگیری و مشارکت دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از تکنولوژی آموزشی بر یادگیری و میزان مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. با گسترش ابزارهای دیجیتال و هوشمند در فرآیند یاددهی–یادگیری، نقش معلم از انتقال دهنده ی دانش به تسهیل کننده ی یادگیری تبدیل شده و محیط آموزشی پویا و تعاملی شکل گرفته است. در این مطالعه کیفی و توصیفی، از پنج شیوه گردآوری دادهشامل مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان، مشاهده ی مستقیم کلاس های هوشمند، تحلیل تماتیک داده های مصاحبه، بررسی پرونده های عملکرد تحصیلی و مثلث سازی داده ها استفاده شد تا اعتبار نتایج تضمین گردد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم مدارس ابتدایی شهری بود و نمونه به صورت هدفمند از پانزده کلاس هوشمند انتخاب شد.یافته ها نشان داد بهره گیری از ابزارهای آموزشی دیجیتال نظیر تخته های هوشمند، نرم افزارهای تعاملی و بازی های آموزشی، انگیزش درونی و توجه پایدار دانش آموزان را افزایش داده است. همچنین، میزان مشارکت داوطلبانه در فعالیت های گروهی و تمایل به حل مسئله به شکل همیارانه رشد معناداری داشته است. تحلیل تماتیک نشان داد سه مولفه اصلی «تعامل چندحسی»، «بازخورد فوری» و «احساس مالکیت یادگیری» در محیط های فناورانه بیشترین نقش را در ارتقای یادگیری داشته اند. ارتباط نتایج با نظریات بندورا، ویگوتسکی و دیویس نشان می دهد که فناوری، ابزار موثری برای تقویت یادگیری مشاهده ای، تعامل اجتماعی و رشد اخلاقی است. بر این اساس، تلفیق فناوری آموزشی با آموزه های انسانی و تعامل محور می تواند گامی مهم در جهت یادگیری عمیق، پایدار و مشارکتی در مدارس ابتدایی ایران باشد.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی آموزشی ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری مشاهده ای ، تعامل اجتماعی