نقش حیاتی شهرسازی و نقشه برداری در مدیریت نوین شهرداری ها

مدیریت موثر و توسعه پایدار شهری در قرن بیست و یکم نیازمند اتکا به داده های دقیق، به روز و مکانی است. شهرسازی به عنوان علم و هنر سازماندهی فضا و فعالیت های انسانی در محیط شهری، و نقشه برداری به عنوان ابزار اصلی تولید، مدیریت و ارائه این داده های مکانی، دو رکن اساسی حکمرانی نوین شهری محسوب می شوند. این مقاله به بررسی تعامل حیاتی این دو حوزه در ساختار شهرداری ها می پردازد. تمرکز اصلی بر نقشه برداری دقیق به عنوان زیربنای سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، فرآیندهای کاداستر، پایش ساخت و ساز، و پشتیبانی از طرح های تفصیلی و جامع شهری است. با توجه به تحولات تکنولوژیکی مانند استفاده از پهپادها و مدل سازی سه بعدی شهر (Digital Twin)، این تحقیق نشان می دهد که ادغام موفقیت آمیز این دو رشته نه تنها کارایی اداری را افزایش می دهد، بلکه امکان تصمیم گیری های مبتنی بر شواهد (Evidence-Based Decision Making) را در مواجهه با چالش های پیچیده شهری فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

شهرسازی ، نقشه برداری ، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، کاداستر ، حکمرانی شهری ، مدل سازی سه بعدی