روش های نوین تدریس ادبیات فارسی بر پایه یادگیری فعال

ادبیات فارسی به عنوان بخش بنیادین نظام آموزشی، نقشی کلیدی در پرورش تفکر، تخیل، هویت فرهنگی و مهارت های زبانی دانش آموزان دارد. با این حال، روش های سنتی تدریس که بر پایه ی حفظ و تکرار مطالب و تسلط معلم بر جریان یادگیری استوارند، نتوانسته اند به شکل موثر انگیزه و مشارکت فعال فراگیران را در کلاس های ادبیات تقویت کنند. در دهه های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی با تاکید بر یادگیری فعال، به عنوان پاسخی به کاستی های الگوهای سنتی مطرح شده اند. یادگیری فعال فرایندی است که در آن دانش آموزان به جای دریافت منفعلانه ی دانش، در ساخت، تحلیل، نقد و کاربرد آن نقش فعال دارند.در تدریس ادبیات فارسی، استفاده از روش های مبتنی بر یادگیری فعال می تواند موجب درگیر شدن عاطفی، شناختی و خلاق دانش آموزان با متن های ادبی شود. از جمله این روش ها می توان به بحث گروهی، کارگاه ادبی، ایفای نقش، یادگیری مبتنی بر پروژه، استفاده از فناوری های آموزشی، خوانش انتقادی، و روش های تلفیقی اشاره کرد. در روش بحث گروهی، دانش آموزان به تبادل دیدگاه های خود درباره ی یک اثر ادبی می پردازند و از طریق تعامل، به درک عمیق تر مفاهیم و ارزش های نهفته در متن می رسند. کارگاه های ادبی نیز فرصت تجربه ی آفرینش ادبی را فراهم می کنند و دانش آموزان را از حالت مصرف کننده ی متن به تولیدکننده ی معنا تبدیل می سازند.در روش ایفای نقش، متون نمایشی یا داستانی به صورت زنده در کلاس بازآفرینی می شوند و دانش آموزان با ایفای نقش شخصیت ها، به درک عاطفی و تجربی تری از موقعیت های داستانی دست می یابند.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، یادگیری فعال ، روش های نوین تدریس ، خلاقیت ، مشارکت دانش آموزان