نقش بازی های آموزشی دیجیتال در تقویت مهارت های حل مسئله دانش آموزان

مهارت های حل مسئله (Problem-Solving Skills)، به عنوان یکی از قابلیت های شناختی کلیدی برای موفقیت در قرن بیست و یکم، نیازمند محیط های یادگیری پویا، درگیرکننده و چالش برانگیز هستند. بازی های آموزشی دیجیتال (Digital Educational Games)، با ترکیب مکانیسم های جذابیت ذاتی بازی و اهداف آموزشی مشخص، یک پلتفرم نوآورانه برای توسعه این مهارت ها فراهم می آورند. این پژوهش به تحلیل جامع نقش بازی های آموزشی دیجیتال در تقویت مهارت های حل مسئله دانش آموزان می پردازد. این پژوهش بر این مبنا استوار است که "بازی های آموزشی دیجیتال (Serious Games)، به دلیل ماهیت تکراری، بازخورد فوری و محیط امن برای آزمون و خطا، بستری ایده آل برای تقویت تفکر سیستمی، استدلال استقرایی و فرآیندهای حل مسئله اکتشافی (Heuristic) در دانش آموزان فراهم می کنند که امکان انتقال این مهارت ها به بافتارهای واقعی زندگی و تحصیلی را افزایش می دهد." با این حال، تاثیرگذاری این بازی ها به طراحی آموزشی (Instructional Design) دقیق، مدیریت بار شناختی (Cognitive Load) و تضمین کیفیت مکانیسم های حل مسئله در محتوای بازی بستگی دارد. مبانی نظری این پژوهش بر تئوری یادگیری مبتنی بر بازی (Game-Based Learning Theory)، نظریه بار شناختی (Cognitive Load Theory) و مدل های حل مسئله در حوزه روان شناسی شناختی استوار است. یافته ها حاکی از آن است که ماهیت تعاملی و سه بعدی این بازی ها، به ویژه در تقویت مهارت های برنامه ریزی، مدیریت منابع و تفکر انتقادی دانش آموزان بسیار موثر است. در نهایت، راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد برای طراحان بازی، معلمان و سیاست گذاران آموزشی ارائه می شود تا از این ابزارهای قدرتمند برای توسعه ظرفیت های شناختی نسل جدید استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی دیجیتال ، مهارت های حل مسئله ، یادگیری مبتنی بر بازی ، انتقال یادگیری ، تفکر سیستمی ، بار شناختی ، روان شناسی شناختی.