رابطه بین رفتار تربیتی معلمان و شکل گیری مسئولیت پذیری در دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه میان رفتارهای تربیتی معلمان و شکل گیری مسئولیت پذیری در دانش آموزان است. محیط آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای رشد اجتماعی و شخصیتی افراد، تحت تاثیر مستقیم کنش های تربیتی معلمان قرار دارد. رفتار تربیتی معلم، مجموعه ای از نگرش ها، باورها و شیوه های تعاملی است که می تواند در جهت تقویت یا تضعیف ویژگی های شخصیتی دانش آموزان از جمله مسئولیت پذیری موثر واقع شود. این پژوهش با رویکرد توصیفی–همبستگی و با استفاده از ابزارهای پرسشنامه ای استاندارد، به بررسی میزان ارتباط میان ابعاد مختلف رفتار تربیتی معلمان (الگو بودن، تشویق، احترام، کنترل و تعامل) و مسئولیت پذیری دانش آموزان پرداخته است. یافته های حاصل نشان می دهد که بین رفتارهای تربیتی مثبت و حمایت گرانه معلمان و میزان مسئولیت پذیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ درحالی که رفتارهای اقتدارگرایانه و تنبیهی، موجب کاهش احساس تعهد و مسئولیت در دانش آموزان می گردد. نتایج پژوهش بر ضرورت توجه به نقش تربیتی معلمان، ارتقای مهارت های ارتباطی و ترویج الگوهای تربیتی مبتنی بر احترام و مشارکت در نظام آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رفتار تربیتی ، مسئولیت پذیری ، تربیت مدرسه ای ، رشد اجتماعی ، معلم