اثر بیشینه شتاب رکورد زلزله حوزه دور بر کارایی کنترل فازی

در دهه های اخیر بهره گیری از سیستم های کنترل لرزه ای نیمه فعال این پژوهش به بررسی اثر بیشینه شتاب (PGA) رکوردهای زلزله حوزه به عنوان یک رویکرد کارآمد در جهت کاهش آسیب پذیری سازه ها در دور بر کارایی سیستم کنترل فازی در کاهش پاسخ های لرزه ای سازه ها برابر نیروهای ناشی از زلزله همواره مورد توجه است. مقصود مورد نظر ارزیابی عملکرد کنترل فازی در میراگر سیستم ها، میراگرهای مایع تنظیم شونده ('TLD) به سبب مایع تنظیم شونده تحت تحریکات لرزه ای حوزه دور با شدت های ویژگی هایی نظیر پیکربندی ساده صرفه ای در ساخت و امکان مختلف شتاب زمین در بازه (g۰.۱ تا (g۰.۹ است. بدین منظور اعمال تنظیمات، عملکردی از جایگاه ویژه ای برخوردارند. این میراگرها مدل سازی یک سیستم تک درجه آزادی و اعمال مجموعه با اتلاف انرژی ارتعاشی از طریق جذب و تبدیل آن به حرارت، نقش شتاب نگاشتهای زلزله حوزه دور مقیاس شده به آن انجام شد. عملکرد موثری در کاهش پاسخ های دینامیکی سازه ها ایفا می کنند. سیستم کنترل فازی در کاهش بیشینه جابجایی جذر مجموع مربعات عملکرد میراگرهای مایع تنظیم شونده تحت تاثیر عوامل گوناگون قرار جابجایی بیشینه شتاب و برش پایه سازه با حالت کنترل غیرفعال و دارد که از جمله شاخص ترین آنها می توان به خصوصیات و شدت کنترل بهینه خطی (LQR) مقایسه شد.