نقش اپی ژنتیک در پیشبینی و پیشگیری از سرطان

سرطان یکی از دلایل اصلی فوت در سطح جهانی است و پیشگیری از آن از اهمیت بالایی برخوردار است. تغییرات اپی ژنتیکی مانند متیلاسیون DNA، اصلاحات هیستونی و RNAهای غیر کدگذار نقش قابل توجهی در تنظیم بیان ژنها بدون تغییر در توالی DNA ایفا می کنند. شواهد اخیر نشان می دهد که نشانگرهای اپی ژنتیک می توانند به عنوان ابزارهایی برای پیشبینی خطر سرطان و اهداف مداخلات پیشگیرانه به کار روند. این مقاله به بررسی مکانیزم های اپی ژنتیک مرتبط با سرطان پرداخته، نقش آنها در پیشبینی ریسک را تحلیل کرده و راهکارهای پیشگیری مبتنی بر تغییرات در مسیرهای اپی ژنتیک را معرفی می کند. درک این سیستم ها می تواند به ایجاد استراتژی های پیشگیرانه سفارشی و ارتقاء سلامت عمومی یاری رساند.

کلیدواژه ها:

اپی ژنتیک ، پیشبینی ، خطر ، پیشگیری از سرطان ، RNA غیر کدکننده ، تغییرات هیستونی