نقش بازی های نمادین در پرورش خلاقیت و تخیل کودکان

این مقاله مروری به بررسی نقش بازی های نمادین در رشد و پرورش خلاقیت و تخیل کودکان می پردازد. بازی نمادین، فعالیتی است که طی آن کودکان اشیاء، موقعیت ها و هویت های خیالی را بازنمایی می کنند و به دنیای تخیلی خود شکل می دهند. پژوهش های دهه های اخیر نشان می دهد که این نوع بازی، سهم قابل توجهی در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان دارد. روش شناسی این مقاله مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات پژوهشی با تمرکز بر مطالعات تجربی و نظری در حوزه روان شناسی رشد، علوم تربیتی و علوم اعصاب شناختی است. یافته ها نشان می دهد که بازی های نمادین از طریق تقویت تفکر واگرا، ایجاد فرصت های حل مسئله، پرورش توانایی دیدگاه گیری و تقویت بازنمایی های ذهنی، زمینه های رشد خلاقیت و تخیل را فراهم می کند. همچنین، نقش محیط و مداخلات بزرگسالان در غنی سازی این بازی ها بررسی شده است. این مقاله با تاکید بر اهمیت گنجاندن بازی های نمادین در برنامه های آموزشی دوران کودکی و چالش های مرتبط با کاهش فرصت های بازی در عصر دیجیتال، پیشنهادهایی برای والدین، مربیان و سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی نمادین ، خلاقیت کودکان ، تخیل ، تفکر واگرا ، رشد شناختی