بررسی ضرورت ها و رویکردهای نوین آموزش مبنی بر تفکر انتقادی در مدارس

تفکر انتقادی (Critical Thinking - CT)، به عنوان "توانایی تحلیل، ارزیابی و قضاوت هدفمندانه و خودتنظیم گرانه در مورد شواهد و استدلال ها،" در عصر کنونی (عصر انفجار اطلاعات و پیچیدگی های اجتماعی) به عنوان ضروری ترین شایستگی برای شهروندی مسئول و یادگیری مادام العمر شناخته می شود. این پژوهش به تحلیل جامع ضرورت ها و رویکردهای نوین آموزش مبنی بر تفکر انتقادی در مدارس می پردازد. این پژوهش بر این مبنا استوار است که "آموزش تفکر انتقادی، دیگر یک موضوع جانبی نیست، بلکه یک «ضرورت بقا» برای نظام آموزشی است؛ و موفقیت در این امر، نیازمند گذار از مدل های «یادگیری انفعالی و حفظی» به «رویکردهای نوین و یکپارچه (مانند تزریق و غوطه وری)» است که تفکر انتقادی را در «عمق محتوای درسی» جای می دهند و بر «توسعه گرایش های فکری (Dispositions)» به اندازه مهارت ها، تاکید دارند."چارچوب های مفهومی انیس (Ennis) و فاسیون (Facione)، به عنوان مبانی نظری این پژوهش عمل می کنند. در نهایت، راهکارهای عملی (مانند پرسشگری سقراطی و ارزیابی مبتنی بر عملکرد) برای نهادینه سازی CT در فرهنگ مدرسه ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، پرسشگری سقراطی ، گرایش های فکری (Disposition) ، یادگیری مبتنی بر پرسش (Inquiry-Based Learning) ، رویکرد تزریق (Infusion) ، ارزیابی اصیل ، شایستگی معلم.