تاثیر آموزش سواد دیجیتال بر امنیت و رفتار آنلاین دانش آموزان ابتدایی (آموزش نحوه ی رفتار ایمن، محترمانه و مسئولانه در فضای مجازی برای کودکان)

این پژوهش به بررسی و توسعه سازوکارهای ارتقاء سواد رسانه ای و دیجیتال در میان کودکان گروه سنی ۶ تا ۱۲ سال می پردازد. با توجه به پیچیدگی فزاینده محیط های دیجیتال، این مطالعه با هدف ارائه چارچوبی منسجم برای آموزش اخلاق آنلاین و شهروندی دیجیتال طراحی گردید. رویکرد روش شناختی تحقیق بر شبیه سازی تعاملی کالیبره شده استوار بوده و روایی آن برای گروه سنی مذکور اعتبارسنجی شده است. نتایج اصلی نشان داد که متغیر خودکارآمدی دیجیتال (Digital Self-Efficacy) نقش حیاتی به عنوان متغیر میانجی بین آموزش و عملکرد سواد دیجیتال ایفا می کند. در راستای این یافته ها، پژوهش سهم های سه گانه ای را به ادبیات علمی تقدیم می کند: سهم روش شناختی (اعتبارسنجی مدل شبیه سازی)، سهم نظری (تعیین نقش میانجی گری خودکارآمدی دیجیتال)، و سهم سیاستی (ارائه مدل هایی چون Co-Mentoring و تدوین پیشنهادهای عملیاتی). در سطح سیاست گذاری، پیشنهاداتی در سه سطح ارائه شد: تدوین سند ملی سواد رسانه ای و دیجیتال کودکان، معرفی واحد درسی "شهروندی دیجیتال" با تاکید بر نظم درونی (Self-Regulation) و مدل سازی آموزش مربیان با محوریت مهارت های عاطفی-اجتماعی (SEL) برای اطمینان از پایداری یافته ها، مطالعات آتی طولی حداقل ۱۸ ماهه و بررسی تاثیر متغیرهای تعدیل گر نظیر جنسیت و هوش هیجانی (EQ) ضروری تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال کودکان ، شهروندی دیجیتال ، خودکارآمدی دیجیتال ، نظم درونی ، مهارت های عاطفی-اجتماعی (SEL) ، شبیه سازی تعاملی.