شناسایی استراتژی های مقابله با بحران های ناشی از همه گیری ها با استفاده از تجربیات دوران کووید-۱۹: یک مطالعه کیفی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 186

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SAVEH-1-1_004

تاریخ نمایه سازی: 6 آبان 1404

چکیده مقاله:

مقدمه: اگرچه کووید-۱۹ به عنوان یکی از بحران های قرن هم اکنون تحت کنترل است، اما پایان این بیماری به معنای خاتمه همه گیری های جهانی نیست. جهان همچنان در معرض تهدید شیوع همه گیری های نوظهور قرار دارد؛ بنابراین، تدوین استراتژی های مقابله ای مبتنی بر تجربیات گذشته از اهمیت حیاتی برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف شناسایی راهبردهای مدیریت بحران ناشی از همه گیری ها، با بهره گیری از آموزه های دوره کووید-۱۹ طراحی شده است.روش : این پژوهش با رویکرد کیفی انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۸ مشارکت کننده گردآوری شد که به روش نمونه گیری هدفمند و نظری از میان متخصصان و اساتید دانشگاهی دارای تجربه تخصصی در حوزه های مدیریت حوادث و بلایا، سیاست گذاری سلامت، سلامت و رفاه اجتماعی، آموزش بهداشت و علوم اجتماعی انتخاب شدند. تحلیل داده ها با فن تحلیل محتوای کیفی (قراردادی) و بر اساس الگوی گرانهیم و لاندمن در نرم افزار MAXQDA-۲۰۱۸ انجام گرفت.یافته ها: تحلیل داده ها منجر به استخراج سه مقوله اصلی آموزش کارآمد، سیستم رفاهی کارآمد و مدیریت کارآمد شد. این مقولات دربرگیرنده  شش زیرمقوله  آموزش چند سطحی مقابله با بحران، شناسایی گروه های هدف در زمان بحران (نیازسنجی)، طراحی برنامه­های رفاهی و خدماتی، استفاده از درس آموخته های بحران، اصلاح ساختارهای مدیریت بحران و تقویت سرمایه اجتماعی در سطح جامعه بودند.نتیجه گیری: ترکیب آموزش اثربخش، مدیریت کارآمد و نظام رفاهی کارا به عنوان سپر بحران های آینده عمل خواهد کرد. ارتقای سرمایه اجتماعی (از طریق اعتمادسازی، مشارکت جمعی و مقابله با اطلاعات نادرست) تاب آوری را افزایش می دهد. یکپارچه سازی خدمات، تجهیز نهادهای محلی و سیاست گذاری آینده نگر مبتنی بر آموزش، پژوهش و داده محوری باید در اولویت برنامه های دولت باشد.

نویسندگان

Sina Ahmadi

مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، پژوهشکده سیاست گذاری و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.

Seyed Fahim Irandoost

گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.

Marzieh Nojomi

مرکز تحقیقات طب پیشگیری و سلامت جمعیت، پژوهشکده پیشگیری از آسیب های اجتماعی، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

Neda SoleimanvandiAzar

مرکز تحقیقات طب پیشگیری و سلامت جمعیت، پژوهشکده پیشگیری از آسیب های اجتماعی، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.