آیا خطر بازگشت اپیدمی سرخک جدی است ؟

بیماری سرخک به عنوان مسری ترین بیماری ویروسی، به راحتی با واکسیناسیون قابل کنترل است. پس از واکسیناسیون سراسری سال ۱۳۸۲ در ایران، موارد سرخک به شدت کاهش یافت اما در سال های بعد بنا به دلایلی همچون پاندمی کرونا، طغیان بیماری سرخک به ویژه در  استان های جنوبی و جنوب شرقی رخ داد. بر اساس گزارش مرکز مراقبت های بیماری، در سه ماهه اول سال ۱۴۰۴، تعداد ۳۲۴۲ بیمار با علائم تب و بثورات ماکولوپاپولار در ایران شناسایی شدند که از این میان با تایید آزمایشگاهی ، ۴۲۲ مورد  مبتلابه سرخک و ۵ مورد به سرخجه مبتلا بودند(۱).از نظر ملیت در موارد تائید شده سرخک ۹۶% ایرانی و ۴% افغانی بودند. همچنین ۵۳ درصد از مبتلایان مرد و مابقی زن بودند. از نظر سنی، ۳۷% مبتلایان، زیر یک سال، ۲۵% در گروه ۴-۱ سال، ۱۰% در گروه ۹-۵ سال، ۵.۴% در گروه ۱۴-۱۰ سال، ۶.۶ % در گروه ۱۹-۱۵ سال و ۱۶% در گروه ۲۰ سال و بیشتر بودند (۱).از نظر سابقه واکسیناسیون از ۲۶۶ مورد بالای ۱۲ ماه سن، ۳۱% سابقه دریافت دو نوبت و بیشتر، ۲۳% فاقد سابقه واکسیناسیون، ۱۱% یک نوبت و ۳۲% سابقه واکسیناسیون نامشخص داشتند (۱). استان های خوزستان، سیستان و بلوچستان، فارس و هرمزگان به ترتیب بیشترین مبتلایان سرخک را در ۳ ماهه اول سال ۱۴۰۴ به خود اختصاص دادند(۱).

کلیدواژه ها:

سرخک ، اپیدمی ، ویروس