اقدام پژوهی : چگونه می توانم از هنرهای بومی و سنتی ایران برای ارتقای ایده پردازی در طراحی گرافیک و عکاسی استفاده کنم؟

امروزه یکی از چالش های جدی در آموزش رشته های هنری به ویژه طراحی گرافیک و عکاسی، ضعف هنرجویان در ایده پردازی خلاقانه و تکیه بیش از حد بر نمونه های آماده و خارجی است. این مسئله باعث می شود آثار آنان فاقد هویت بومی و اصالت فرهنگی باشند. از این رو، در این اقدام پژوهی با عنوان «چگونه می توانم از هنرهای بومی و سنتی ایران برای ارتقای ایده پردازی در طراحی گرافیک و عکاسی استفاده کنم؟» تلاش نمودم راهکارهایی را برای تقویت خلاقیت و الهام گیری هنرجویان از گنجینه ارزشمند هنر ایرانی بیابم. برای جمع آوری اطلاعات، از روش های مشاهده مستقیم کلاس، بررسی نمونه کارهای هنرجویان، پرسشنامه و مصاحبه با آنان استفاده شد. نتایج اولیه نشان داد که آگاهی هنرجویان از هنرهای سنتی بسیار محدود است و کمتر توانسته اند از عناصر بومی در طراحی های خود بهره بگیرند. پس از اجرای راهکارهایی همچون: برگزاری جلسات آشنایی با نگارگری، تذهیب، سفال، فرش و معماری سنتی ایران، بازدید از اماکن تاریخی، دعوت از هنرمندان بومی، و تمرین های خلاقانه بر اساس نقش مایه های ایرانی، تغییرات محسوسی در آثار هنرجویان ایجاد شد. آنان توانستند با الهام از میراث فرهنگی کشور، ایده های تازه و نوآورانه ای در طراحی گرافیک و عکاسی ارائه دهند.در نهایت، نتایج پژوهش نشان داد که بهره گیری هدفمند از هنرهای بومی و سنتی نه تنها به ارتقای سطح ایده پردازی کمک می کند، بلکه هویت فرهنگی و حس تعلق ملی را نیز در هنرجویان تقویت می سازد. بر این اساس، استفاده از میراث هنری ایران می تواند به عنوان یکی از موثرترین راهکارها در آموزش هنرهای معاصر مطرح شود.

کلیدواژه ها:

ایده پردازی ، طراحی گرافیک ، عکاسی ، هنرهای بومی و سنتی ایران