بازخورد تطبیقی در کلاس هوشمند: اثر بر انگیزش، حافظه کاری و مشارکت دانش آموز

این مقاله به تبیین اثر بازخورد تطبیقی در کلاس هوشمند بر انگیزش، حافظه کاری و مشارکت دانش آموز می پردازد و تصویری منسجم از پویایی های یادگیری در محیط های داده محور ارائه می کند. هدف ها شامل روشن سازی سازوکارهای اثرگذاری بازخورد متناسب با نیاز، بررسی پیوند زمان مندی و دقت پیام با پایداری تلاش، و تحلیل نقش تنظیم سطح دشواری در کاهش بار شناختی و ارتقای مشارکت است. روش تحقیق به صورت تحلیلی و توصیفی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته ها نشان می دهد هنگامی که بازخورد با اهداف یادگیرنده هم راستا، مشخص، قابل اجرا و در بازه زمانی کوتاه ارائه می شود، گرایش های یادگیری هدف محور تقویت می شود، حس شایستگی افزایش می یابد و پشتکار در فعالیت های چالش دار پایدار می ماند. همچنین، تنظیم تدریجی دشواری، ارائه اشاره های مرحله ای و برجسته سازی نکته های کلیدی، فشار بر حافظه کاری را کاهش می دهد و کیفیت پردازش فعال را بهبود می بخشد. در سطح مشارکت، ترکیب شفافیت انتظارات، امکان انتخاب مسیر یادگیری و بازتاب پیشرفت، مشارکت رفتاری، شناختی و هیجانی را ارتقا می دهد. جمع بندی بر ضرورت طراحی اصول روشن برای سناریوهای بازخورد، هماهنگی نقش معلم با سامانه های هوشمند، و پایش مستمر کیفیت پیام ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازخورد تطبیقی ، کلاس هوشمند ، انگیزش درونی ، حافظه کاری ، مشارکت دانش آموز