ارزیابی اثر مداخلات آموزشی مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی بر توانمندسازی مهارت های مدیریت رفتار و هیجان، تعاملات اجتماعی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

امروزه یادگیری اجتماعی به عنوان یکی از رویکردهای موثر در توسعه مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان شناخته می شود و نقش مهمی در ارتقای توانمندی های رفتاری، هیجانی و انگیزشی آنان دارد. این پژوهش با هدف ارزیابی اثر مداخلات آموزشی مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی بر توانمندسازی مهارت های مدیریت رفتار و هیجان، تعاملات اجتماعی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان ابتدایی طراحی شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم و چهارم مدارس ابتدایی بود که به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون بود و گروه کنترل و گروه آزمایش در آن لحاظ گردید. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد توانمندسازی مهارت های رفتاری و هیجانی، مقیاس تعاملات اجتماعی و پرسشنامه انگیزش تحصیلی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخلات مبتنی بر یادگیری اجتماعی به طور معنی داری توانمندی مهارت های مدیریت رفتار و هیجان دانش آموزان را افزایش داده و تعاملات اجتماعی آنان را بهبود بخشیده است. همچنین انگیزش تحصیلی دانش آموزان در گروه آزمایش به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود. یافته ها نشان می دهد که آموزش های مبتنی بر یادگیری اجتماعی می تواند به عنوان یک رویکرد کارآمد در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی به کار گرفته شود و ضمن ارتقای مهارت های اجتماعی و هیجانی، انگیزش درونی دانش آموزان را نیز تقویت نماید. این پژوهش اهمیت تلفیق نظریه های روان شناسی اجتماعی و روش های آموزشی فعال را در طراحی برنامه های تربیتی و پرورشی نشان می دهد.نمونه پژوهش شامل گروهی از دانش آموزان ابتدایی بود که در طول یک دوره آموزشی مشخص تحت آموزش قرار گرفتند و سپس نتایج پیش و پس آزمون برای سنجش اثرگذاری مداخلات مورد تحلیل قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از مداخلات مبتنی بر نظریه شناخت اجتماعی به طور معناداری باعث افزایش مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان شد. دانش آموزان توانستند هیجانات خود را بهتر کنترل کرده، رفتارهای نامناسب را کاهش داده و در موقعیت های مختلف تحصیلی و اجتماعی عملکرد بهتری داشته باشند. همچنین، مهارت های تعاملات اجتماعی شامل برقراری ارتباط موثر، کار گروهی، همدلی و حل تعارض نیز به طور قابل توجهی بهبود یافت. این نتایج اهمیت توجه به نقش آموزش مهارت های روانی-اجتماعی در برنامه های درسی مدارس ابتدایی را نشان می دهد و پیشنهاد می کند که مربیان و معلمان برای ارتقای عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان، برنامه های آموزشی خود را بر پایه مفاهیم نظریه شناخت اجتماعی طراحی و اجرا کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی ، مهارت های مدیریت رفتار و هیجان ، تعاملات اجتماعی ، انگیزش تحصیلی ، آموزش ابتدایی