تحلیل نقش هوش عاطفی مصنوعی در بهبود تعامل معلم–دانش آموز در محیط های یادگیری دیجیتال مبتنی بر بازخورد لحظه ای

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش عاطفی مصنوعی در بهبود تعامل معلم–دانش آموز در محیط های یادگیری دیجیتال مبتنی بر بازخورد لحظه ای انجام شده است. تعامل موثر بین معلم و دانش آموز به عنوان یکی از عوامل کلیدی موفقیت آموزشی شناخته می شود و توانایی معلمان در درک و پاسخ دهی به نیازهای عاطفی دانش آموزان تاثیر قابل توجهی بر انگیزه، خودتنظیمی و پیشرفت تحصیلی آن ها دارد. در محیط های یادگیری دیجیتال، که ارتباط مستقیم کمتری نسبت به کلاس های حضوری وجود دارد، ایجاد و حفظ تعامل موثر چالشی اساسی است. هوش عاطفی مصنوعی، با قابلیت تشخیص احساسات دانش آموزان، تحلیل رفتار و ارائه بازخورد لحظه ای، امکان ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی را فراهم می کند و می تواند به معلمان در مدیریت احساسات و انگیزش یادگیرندگان کمک کند.در این پژوهش از روش مروری و تحلیلی استفاده شده و داده های مرتبط با عملکرد، رفتار و تجربه یادگیری دانش آموزان در محیط های دیجیتال جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که استفاده از سیستم های مبتنی بر هوش عاطفی مصنوعی باعث افزایش کیفیت ارتباط بین معلم و دانش آموز، تقویت انگیزه و توجه دانش آموزان، بهبود مهارت های خودتنظیمی و افزایش اثربخشی یادگیری می شود. همچنین، بازخورد لحظه ای، امکان پاسخ دهی سریع به نیازهای عاطفی و شناختی دانش آموزان را فراهم می آورد و تجربه یادگیری فعال و مشارکتی را تقویت می کند.این تحقیق تاکید می کند که ادغام هوش عاطفی مصنوعی با محیط های یادگیری دیجیتال، نه تنها یک ابزار فناورانه نوآورانه است بلکه یک رویکرد آموزشی استراتژیک برای طراحی تجربه یادگیری شخصی سازی شده و ارتقای مهارت های اجتماعی–عاطفی دانش آموزان به شمار می آید. یافته های این مطالعه می تواند راهنمایی برای معلمان، طراحان آموزشی و پژوهشگران در حوزه فناوری آموزشی باشد و زمینه های تحقیقاتی جدیدی در ترکیب هوش مصنوعی و آموزش فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش عاطفی مصنوعی ، محیط های یادگیری دیجیتال ، بازخورد لحظه ای ، یادگیری شخصی سازی شده