جایگاه دیپلماسی ورزشی در تکوین صلح پایدار؛ با تاکید بر نقش آفرینی ورزش-کشتی- در بهبود مناسبات خصمانه ایران و آمریکا

دیپلماسی ورزشی یکی از مصادیق بارز قدرت نرم است که می تواند در کاهش تنش های سیاسی، ارتقای درک متقابل و ایجاد بسترهای صلح پایدار موثر واقع شود. پژوهش حاضر با تمرکز بر کشتی به عنوان رشته ای ریشه دار در ایران و آمریکا، به بررسی ظرفیت های این ورزش در بهبود مناسبات دو کشور می پردازد. مسئله اصلی تحقیق آن است که چگونه دیپلماسی ورزشی و به ویژه دیپلماسی کشتی می تواند در فرایند تکوین صلح پایدار میان ایران و آمریکا نقش آفرینی کند. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای اسناد، مقالات علمی و مطالعات موردی است. یافته ها نشان می دهد که تعاملات کشتی میان دو کشور در مقاطعی خاص، ضمن تغییر ادراکات کلیشه ای و ایجاد اعتماد متقابل، به کاهش تنش ها یاری رسانده است. با این حال، موانعی چون تحریم ها، مشکلات ویزا و بی اعتمادی سیاسی همچنان مانع بهره گیری پایدار از ظرفیت های دیپلماسی ورزشی هستند. نتیجه گیری تحقیق آن است که دیپلماسی ورزشی نمی تواند جایگزین دیپلماسی رسمی شود، اما به عنوان مکمل آن می تواند در ساخت صلح مثبت نقش ایفا کند.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی ، ورزشی ، صلح پایدار ، قدرت نرم ، کشتی ، روابط ایران و آمریکا