بررسی کاربرد اصول نوشهرگرایی در احیای بافت های فرسوده شهری (مطالعه موردی: بندر ماهشهر)

پژوهش حاضر با هدف امکان سنجی کاربرد اصول نوشهرگرایی در احیای بافت های فرسوده ۸ گانه شهر بندرماهشهر تدوین گردید که از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش کار توصیفی- پیمایشی و استنباطی است. جامعه آماری پژوهش تمامی ساکنین واقع در محلات ۸ گانه بافت فرسوده و قدیمی شهر بندر ماهشهر هستند که طبق آخرین سرشماری عمومی نفوس مسکن ۴۵۲۳۵ نفر می باشد. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران برابر با ۳۸۰ پرسشنامه محاسبه شد. نتایج یافته ها نشان داده که هرچند میان تمامی شاخص های نوشهرگرایی با تحقق بازآفرینی شهری رابطه مستقیمی وجود دارد اما اصل پیاده روی با ضریب استاندارد ۳۲۱/۰ بیشترین اثر را به خود اختصاص داده، از سوی دیگر میزان وضعیت اصول نوشهرگرایی در سطح محلات فرسوده شهر بندرماهشهر حاکی از مقادیر متفاوتی می باشد. اما این تفاوت معنادار نبوده و اختلاف معناداری بین محلات ۸ گانه خیلی زیاد نمی باشد. بگونه ای که در مقایسه میانگین در بین محلات بالاترین میزان تاثیرپذیری اصول نوشهرگرایی مربوط به محله های ۱۸، ۱۹، ۱۶ به ترتیب با میانگین های ۹۴/۴، ۷۰/۴ و ۶۴/۴ و پایین ترین میزان مختص محله های ۱۷و ۱۰ به ترتیب با میانگین های۰۸/۴ و ۱۰/۴ بوده است.

کلیدواژه ها:

نوشهرگرایی ، محلات ، بافت فرسوده ، بندر ماهشهر.