مقایسه ی روش های حداکثر احتمال و فازی برای تهیه نقشه پوشش اراضی حوزه شهری بهشهر

زمینه و هدف: نقشه های کاربری اراضی از مهم ترین نقشه ها برای برنامه ریزی استفاده از سرزمین است که امروزه به طور وسیعی توسط تصاویر ماهواره ای تهیه می شوند. طبقه بندی کاربری پوشش اراضی با استفاده از این تصاویر یکی از مهم ترین کاربردهای سنجش از دور است و امروزه، الگوریتم های زیادی به منظور تهیه نقشه پوشش اراضی توسعه یافته است که هر کدام از دقت خاصی برخوردارند. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه دقت طبقه بندی روش حداکثر احتمال و فازی در تهیه نقشه کاربری اراضی در حوزه شهری بهشهر استان مازندران است.

روش بررسی: ابتدا تصویر ماهواره لندست مربوط به اردیبهشت سال ۱۳۹۴ تهیه و پس از تصحیح هندسی و ارتفاعی در محیط نرم افزار Erdas Imagine، طبقه بندی تصاویر به روش نظارت شده با خوارزمیک حداکثر احتمال و فازی در حوزه شهری بهشهر استان مازندران انجام پذیرفت. دقت طبقه بندی نیز با شاخص کاپا و صحت کلی بررسی شد و مقایسه دقت طبقه بندی صورت گرفت.

یافته ها: نتایج نشان داد که در هر دو روش بیش ترین بخش از منطقه را اراضی پهن برگ و کم ترین آن را اراضی شهری به خود اختصاص داده است. همچنین مقایسه دقت طبقه بندی با دو روش نشان داد که روش حداکثر احتمال با ضریب کاپا ۸۷/۰ و صحت کلی ۵۲/۸۹% نسبت به روش فازی با ضریب کاپا ۸۶/۰ و صحت کلی ۵۷/۸۸% از دقت طبقه بندی بیش تری برخوردار است.

بحث و نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان دهنده این امر است که علی رغم بالا بودن قدرت تصاویر لندست در تهیه نقشه پوشش اراضی، لازم است تا با استفاده از روش های مختلف طبقه بندی، بهترین روش از حیث دقت برای تهیه نقشه پوشش اراضی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

بهشهر ، حداکثر احتمال ، فازی ، سنجش از دور.