مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی با آموزش سنتی در درس ریاضی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی دو روش آموزشی—آموزش مبتنی بر بازی و آموزش سنتی—در یادگیری درس ریاضی انجام شده است. این مطالعه با بهره گیری از روش تطبیقی درون سیستمی، به تحلیل تفاوت های عملکرد تحصیلی، انگیزه یادگیری، اضطراب ریاضی، تعامل اجتماعی و پایداری یادگیری در میان دو گروه از دانش آموزان ابتدایی پرداخت. گروه اول با استفاده از روش سنتی و گروه دوم با بهره گیری از بازی های آموزشی، مفاهیم ریاضی را طی یک دوره هشت هفته ای فرا گرفتند. داده ها از طریق آزمون های پیشرفت تحصیلی، پرسش نامه های انگیزشی، چک لیست های مشاهده رفتار کلاسی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش های آماری و تحلیل مضمون بررسی شدند. نتایج نشان دادند که آموزش مبتنی بر بازی در تمامی شاخص های مورد بررسی، عملکرد بهتری نسبت به آموزش سنتی دارد. دانش آموزان گروه بازی محور درک عمیق تری از مفاهیم ریاضی داشتند، انگیزه بیشتری برای یادگیری نشان دادند، اضطراب کمتری تجربه کردند، تعامل اجتماعی بالاتری داشتند و توانایی بیشتری در انتقال مفاهیم به موقعیت های جدید از خود بروز دادند. این یافته ها نشان می دهند که آموزش بازی محور با ایجاد محیطی تعاملی، جذاب و چندحسی، می تواند جایگزین موثری برای روش های سنتی در آموزش ریاضی باشد و نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری، سلامت روانی و رشد اجتماعی دانش آموزان ایفا کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود که طراحان برنامه های درسی و معلمان، آموزش مبتنی بر بازی را در طراحی و اجرای درس ریاضی مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، بازی آموزشی ، روش سنتی ، انگیزه یادگیری ، اضطراب ریاضی