روان شناسی یادگیری کودکان در دوره ابتدایی: مروری بر نظریه ها، عوامل موثر و رویکردهای نوین آموزشی

یادگیری در دوره ابتدایی، زیربنای رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان را شکل می دهد و کیفیت آن نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و شخصیتی آنان دارد. در سال های اخیر، پژوهش های روان شناسی یادگیری با تمرکز بر ویژگی های ذهنی و عاطفی کودکان ابتدایی، تلاش کرده اند تا الگوهای آموزشی متناسب با سبک های یادگیری، انگیزش، و تفاوت های فردی آنان را طراحی کنند. این مقاله مروری با هدف تبیین جنبه های روان شناختی یادگیری کودکان در دوره ابتدایی، به بررسی نظریه های اصلی یادگیری (رفتارگرایی، شناخت گرایی و سازنده گرایی)، عوامل موثر بر یادگیری (انگیزش، توجه، حافظه، هیجان، محیط کلاس، و تعامل با معلم و همسالان) و رویکردهای نوین آموزش (یادگیری فعال، بازی محور، و فناوری محور) می پردازد. نتایج مرور پژوهش های اخیر (۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳) نشان می دهد که رویکردهای نوین آموزشی که بر هیجان مثبت، تعامل اجتماعی، و مشارکت فعال کودک در فرایند یادگیری تاکید دارند، بیشترین تاثیر را بر بهبود عملکرد تحصیلی و رشد مهارت های شناختی داشته اند. در پایان، پیشنهادهایی برای معلمان، برنامه ریزان درسی و والدین جهت ارتقای کیفیت یادگیری کودکان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری کودکان ، روان شناسی تربیتی ، دوره ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، سبک های یادگیری ، یادگیری فعال