نقش دلبستگی ایمن معلم در رشد یادگیری و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

روابط میان فردی در محیط آموزشی یکی از عوامل بنیادین در شکل گیری رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان است. در میان این روابط، دلبستگی ایمن میان معلم و دانش آموز جایگاهی محوری دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر دلبستگی ایمن معلم بر رشد یادگیری و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است.دلبستگی ایمن، نوعی رابطه عاطفی مبتنی بر اعتماد، پذیرش و حمایت متقابل است که موجب احساس امنیت، تعلق و ارزشمندی در دانش آموز می شود. نتایج مطالعات روان شناختی و تربیتی نشان می دهد که دانش آموزانی که با معلمان خود رابطه ای گرم، صمیمی و حمایتگرانه دارند، از سطح بالاتری از انگیزش درونی، خودکارآمدی تحصیلی و تمرکز شناختی برخوردارند. این کودکان در تعاملات اجتماعی نیز رفتارهایی سازگارانه تر، همدلانه تر و مسئولانه تر از خود نشان می دهند.در مقابل، نبود دلبستگی ایمن یا وجود رابطه ای آشفته میان معلم و دانش آموز، می تواند زمینه ساز بروز مشکلاتی مانند اضطراب، پرخاشگری، افت تحصیلی و انزوای اجتماعی شود. در دوره ابتدایی که پایه گذار رشد شخصیتی و یادگیری پایدار است، نقش معلم فراتر از آموزش محتوای درسی بوده و شامل پرورش هیجانی و اجتماعی نیز می شود.بر این اساس، نتایج این مطالعه تاکید دارد که ایجاد دلبستگی ایمن میان معلم و دانش آموز، نه تنها موجب رشد شناختی و تحصیلی پایدار می شود، بلکه بنیانی برای رفتارهای اجتماعی مثبت، احساس تعلق به مدرسه و سلامت روانی کودکان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ایمن ، رابطه معلم و دانش آموز ، رشد یادگیری ، رفتار اجتماعی ، دوره ابتدایی