استفاده از هنر و داستان گویی برای آموزش علوم و ریاضی در دبستان (ترکیب خلاقیت و دروس علمی برای درگیر کردن بیشتر دانش آموزان)

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر بهکارگیری هنر و داستانگویی در آموزش علوم و ریاضی در دبستان و تبیین نقش خلاقیت در افزایش درگیری شناختی و عاطفی دانشآموزان است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی–توسعه ای بوده و با رویکرد ترکیبی (کمی–کیفی) انجام شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان پایههای چهارم تا ششم دبستان بود که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، ۱۲۰ نفر انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل مورد بررسی قرار گرفتند. گروه آزمایش طی یک دوره هشتهفتهای، آموزش علوم و ریاضی را از طریق تلفیق فعالیتهای هنری (نقاشی، نمایش، داستاننویسی و موسیقی) دریافت کرد؛ در حالی که گروه کنترل از روش سنتی مبتنی بر توضیح و تمرین استفاده نمود. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه درگیری شناختی و عاطفی، آزمون پیشرفت تحصیلی، پرسشنامه نگرش نسبت به علوم و ریاضی، مصاحبه نیمهساختاریافته و مشاهده کلاسی بود. دادههای کمی با آزمونهای t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و دادههای کیفی با روش تحلیل مضمون تحلیل شد. یافتهها نشان داد آموزش تلفیقی مبتنی بر هنر و داستانگویی موجب افزایش معنادار درگیری ذهنی و هیجانی، بهبود درک مفهومی و رشد نگرش مثبت نسبت به علوم و ریاضی شد. تحلیل کیفی نیز بیانگر افزایش لذت یادگیری، خلاقیت، همکاری گروهی و اعتمادبهنفس دانشآموزان بود. در نتیجه، میتوان گفت ترکیب هنر، داستان و خلاقیت با دروس علمی، یادگیری را از سطح حفظیات به سطح تجربه و درک معنادار ارتقا میدهد و میتواند الگویی موثر برای تحول آموزش ابتدایی در ایران باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش خلاق ، هنر در آموزش ، داستانگویی ، درگیری شناختی ، علوم و ریاضی دبستان ، آموزش تلفیقی STEAM