مقایسه سبک های یادگیری دانش آموزان مقطع متوسطه در آموزش آنلاین

معلمان به منظور به کارگیری سبک یادگیری مناسب مبتنی بر آموزش آنلاین با توجه به سطح خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان، نیازمند درک و شناخت از توانایی خود در ارتقاء کیفیت تدریس می باشند. بنابراین هدف از انجام این پژوهش، مقایسه سبک های یادگیری دانش آموزان مقطع متوسطه در آموزش آنلاین است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسرمشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم دبیرستان های شهرستان نور در سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به تعداد۳۶۰ دانش آموز بود. با استفاده از فرمول کوکران۱۸۶دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری تصادفی و ابزار پژوهش سه پرسشنامه کیفیت تدریس معلمان رسولی(۱۳۸۹)، خودکارآمدی تحصیلی زاژاکووا و همکاران (۲۰۰۵) و سبک های یادگیری تاولر و دیپ بوی(۲۰۰۳) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار PLS و SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که سبک های یادگیری (اکتشافی، تجربی، ساختاریافته و مشاهده ای) به طور جداگانه با کیفیت تدریس معلمان و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم در آموزش آنلاین ارتباط مثبت و معنی داری دارد هم چنین، بررسی مسیرهای غیر مستقیم این فرضیه نیز نشان داد که مولفه های کیفیت تدریس معلمان به طور غیر مستقیم و از طریق سبک های یادگیری ساختاریافته و سبک یادگیری مشاهده ای پیش بینی کننده خودکارآمدی تحصیلی هستند؛ از بین پیش بینی کننده های کیفیت تدریس معلمان، مولفه سبک یادگیری ساختاریافته دارای بیش ترین نقش و مولفه سبک یادگیری اکتشافی دارای کمترین نقش است. بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده متغیرهای سیک یادگیری یک مدل علی پیش بین کیفیت تدریس معلمان و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان در آموزش آنلاین هستند .براساس یافته ها می توان پیشنهاد نمود که با برنامه ریزی صحیح جهت آموزش از طریق سبک های یادگیری مناسب آموزش آنلاین به معلمان آموزش و پرورش گام بلندی جهت بهبود کیفیت تدریس معلمان برداشته شود. که در نتیجه آن خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان روزبه روز افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، خودکارآمدی تحصیلی ، کیفیت تدریس ، آموزش آنلاین