مروری بر مدل های نظری انگیزش تدریس و کاربرد آن ها در ارتقای عملکرد معلمان

انگیزش تدریس به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری و ارتقای عملکرد معلمان شناخته می شود. پژوهش حاضر با رویکرد مروری تلاش دارد تا مدل های نظری انگیزش تدریس، چالش های موجود و راهکارهای ارتقای عملکرد معلمان را شناسایی و تحلیل کند. در این پژوهش، منابع علمی داخلی و خارجی مرتبط با نظریه های خودتعیین گری، انتظار–ارزش، هدف گرایی، دو عاملی هرزبرگ و برابری آدامز مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که انگیزش تدریس پدیده ای چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل فردی، سازمانی، اجتماعی و فرهنگی شکل می گیرد و نقش مهمی در افزایش خلاقیت، تعهد و اثربخشی عملکرد معلمان دارد. همچنین، کمبود حمایت مدیریتی، فرسودگی شغلی، نابرابری در پاداش و محدودیت منابع از مهم ترین چالش های انگیزش تدریس به شمار می آیند. پژوهش حاضر راهکارهایی شامل تقویت انگیزش درونی، ارتقای خودکارآمدی، بهبود نظام پاداش، افزایش خودمختاری و ایجاد محیط کاری حمایتی، ارتقای منزلت اجتماعی معلمان و استفاده از فناوری های نوین آموزشی را برای بهبود انگیزش و عملکرد معلمان پیشنهاد می کند. نتایج این مطالعه می تواند به سیاستگذاران آموزشی و مدیران مدارس کمک کند تا برنامه های موثر برای ارتقای انگیزش و عملکرد معلمان تدوین نمایند.

کلیدواژه ها:

انگیزش تدریس ، مدل های نظری انگیزش ، عملکرد معلمان ، مروری نظام مند ، کیفیت آموزش