بررسی تطبیقی معنای زندگی از نظر کرکگور و صدرالمتالهین

یکی از مهمترین مسائل فلسفه ، پرسش از معنای زندگی است. چنین به نظر می رسد که مقصود از معنا در نظر کرکگور و ملاصدرا هدف زندگی است.لازم به ذکر است که هدف زندگی برای کسی مطرح می شود که دارای علم و اراده باشد و مصداق این امر صرفا انسان است. ملاصدرا و کرکگور با تمسک و توسل به باورهای دینی یا به تعبیر بهتر احساس دینی و در صدر آن ها خداوند، به تبیین معنا داری زندگی پرداختند .کرکگور معنا و هدف زندگی را در شورمندی و جهش به سوی ایمان به خداوند می داند و بدون این روحیه زندگی انسان را فاقد پشتوانه و فاقد معنا می داند .او استدلال عقلی را در بحث معنای زندگی انسان ، دخالت نمی دهد ،زیرا این روحیه (عقلی) نوعی انفعال است که ویژگی فعالیت دینی را از انسان می گیرد . باید اذعان داشت که آنچه که از نگاه او مورد غفلت قرار گرفته ساختار فطری انسان است در حکمت متعالیه با الهام از آموزه های دینی نوعی پیوستگی میان انسان، خدا و هستی وجود دارد که وجود خداوند هدف و غایت نهایی و عامل اصلی این پیوستگی تلقی می گردد و در اندیشه صدرا، فهم درست این رابطه معنادار و تلاش در این راستا، کلید معناداری زندگی انسان است..معناداری زندگی از نظر صدرالمتالهین منوط به وجود هدف ارزشمند است، هدفی که فراتر از مسائل مادی و حتی معنوی انسان است و آن یک امر متعالی است . وی انسان را متشکل از نفس و بدن می داند و آنچه انسان را به این هدف ارزشمند می رساند اراده و عقل آدمی است. در این مقاله تلاش گردیده ضمن بیان تفکرات این دو اندیشمند درباره معنای زندگی، به تثبیت سرچشمه بودن خداوند به عنوان یگانه بنیاد و مبدا معناداری در اندیشه ملاصدرا پرداخته و دیدگاه سورن کرکگور مورد نقادی قرار می گیرد

کلیدواژه ها:

معنای زندگی ، ملاصدرا ، کرکگور ، مرگ اندیشی