نقش ایمان در معنادهی به زندگی از منظر کی یر کگور و ابن عربی

دور شدن دنیا از ارزش های معنوی و حذف مفهوم خدا از زندگی، انسان مدرن را به سمت پوچی و بی معنایی سوق می دهد؛ از همین رو نقش "ایمان" به عنوان یکی از مولفه های معنابخش به زندگی، موضوعی است که در این نوشتار با روش اسنادی- کتابخانه ای قصد پرداختن به آن را داریم. لذا مساله ایمان و نقش آن در معنادهی به زندگی را از نگاه دو متفکر خداباور مسیحی و مسلمان- کرکگور و ابن عربی- مورد بررسی و مقایسه قرار داده ایم.کرکگور در جهت معرفی زندگی معنادار به تبیین مراحل سه گانه حیات انسانی می پردازد و زندگی معنادار را مترادف با زندگی ایمانی معرفی میکند. وی برای ایمان ویژگی هایی از قبیل عشق، شور، خطر، ضد عقل و پارادوکس را بر می شمارد. ابن عربی نیز گرچه همچون کرکگور برای "ایمان" نقشی پر رنگ در معنادار کردن زندگی قائل است و به مساله معنا بطور غیرمستقیم در قالب سعادت و شقاوت می پردازد؛ نگرش عارفانه ی ابن عربی که معرف بهره مندی های عمیق وی از آموزه های دین اسلام است، نسبت به ایمان گرایی عقل ستیز کرکگور، از اعتدال بیشتری برخوردار می باشد.

کلیدواژه ها:

ایمان ، معنا ، معناداری زندگی ، کرکگور ، ابن عربی