نقش بهره گیری از متن ادعیه و زیارات در تفسیر قرآن

ادعیه و زیارات، بخشی از میراث تفسیری معصومان(علیهم السلام) است که در تفسیر قرآن، علاوه بر آموزش روش تفسیر، به عنوان یکی از مهم ترین منابع تفسیر کاربرد دارند و بنابه دلایلی چون: نقل دقیق الفاظ، ساختار متن و جملات، نحوه جمع بندی واژه ها و برخورداری از لطایف عرفانی نسبت به دیگر احادیث تفسیری، از جایگاه والاتری در تفسیر برخوردارند.مراجعه به ادعیه و زیارات، نه تنها در جهت کشف معانی آیات، بلکه برای تبیین چگونگی پیوند روایات تفسیری با آیات قرآنی ضروری است. مهم ترین عامل بهره نگرفتن از ادعیه و زیارات یا استفاده نادر از آن ها در تفسیر، ناآگاهی از نقش آن ها در تفسیر است، گرچه عوامل دیگری نیز مزید بر علت شده، از جمله: ادعای عدم وثاقت به دلیل ضعف سند و احساس وجود غلو در متن برخی از آن ها. این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی و با فیش برداری کتابخانه ای تدوین یافته است، نقش ادعیه و زیارات را در تفسیر بررسی می کند. مهم ترین نقش آن ها در تفسیر قرآن عبارت است از: تشریح و توضیح معانی آیات، رفع تناقض ظاهری از آیات، شناسایی روایات جعلی، ایجاد اعتبار برای روایات تفسیری دارای ضعف سندی، بازشناسی شیوه تفسیری معصومان(علیهم السلام)، کمک به فهم مباحث اعتقادی، تبیین ظاهر و باطن آیات، و شناخت فلسفه و حکمت احکام شرعی مطرح شده در آیات و چگونگی عمل به آن ها.

کلیدواژه ها:

ادعیه ، زیارات ، تفسیر قرآن ، روایات تفسیری