وضعیت آگاهی اساتید دانشگاه از بومی سازی برنامه های درسی توسعه پایدار در آموزش عالی

اگر از منظر توسعه به برنامه درسی بنگریم در می یابیم که برنامه درسی توسعه پایدار نگاه همه جانبه به فراگیران و ابعاد وجودی آنان دارد. توسعه پایدار را می توان حالتی از تعادل و توازن بین ابعاد مختلف توسعه دانست. بومی سازی برنامه درسی توسعه پایدار اشاره به توسعه مهارت ها، دانش، توانایی ها و نگرش های دانشجویان دارد. هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی وضعیت موجود آگاهی اعضای هیات علمی از بومی سازی برنامه های درسی آموزش عالی در زمینه توسعه پایدار است. روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری، شامل اعضای هیات علمی و دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی است که با روش نمونه گیری تصادفی ۸۲ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شده اند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه آگاهی از بومی سازی عناصر توسعه پایدار برنامه درسی است که توسط محقق ساخته شد و روایی آن به تایید متخصصان برنامه درسی رسید و پایایی آن ۸۹/۰ محاسبه شد. نتایج نشان داد که اغلب اساتید (اعضای هیات علمی) سیاست ها و خط مشی هایی جهت بومی سازی برنامه درسی توسعه پایدار ندارند، آنان از نقش شان جهت بومی سازی برنامه درسی آموزش عالی در زمینه توسعه پایدار آگاهی ندارند، اقدام لازم جهت توسعه پایدار انجام نمی دهند، اکثریت (۸۲/۲ درصد) اساتید معتقدند که با چالش های اساسی در آگاهی از برنامه درسی توسعه پایدار مواجه هستند. با توجه به نتیجه و وجود چالش در آگاهی اعضای هیات علمی، انجام اقداماتی جهت آگاهی بخشی در زمینه بومی سازی برنامه درسی توسعه پایدار می تواند راهگشای یکی از مهمترین مباحث در برنامه درسی دانشگاه ها باشد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، چالش های توسعه پایدار ، رنامه درسی ، آموزش عالی