بررسی فرایندهای اجتماعی آلودگی محیط زیست و فعالیت های کشاورزی (تحلیلی بر عادی سازی پیامدهای مواد شیمیایی در کشاورزی)

پس از فروپاشی نظام سنتی کشاورزی، در کنار شیوه ی سنتی زراعت شیوه ای مبتنی بر تولید برای کسب سود شکل گرفت که تولید بیشتر و سود بیشتر، از اهداف این نوع تولید است. مطالعه ی حاضر درصدد پاسخ گویی به این سوال است که شیمیایی شدن کشاورزی استان مازندران چگونه برساخت می شود؟ در پژوهش حاضر، از روش ترکیبی و استراتژی پس کاوی استفاده شده که یافته های آن نشان می دهد از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۸، میانگین نیترات موجود در آبخوان ها و رودها به ترتیب از ۲/۳ به ۵/۲۱میلی گرمم و از ۷/۴ به ۵/۸میلی گرمم، رسیده است که نشان دهنده ی افزایش نفوذ مواد شیمیایی(عموما کودها و سموم شیمیایی کشاورزی) در منابع آبی مازندران است. اشنایبرگ در نظریه ی چرخه ی تولید، از مکانیسم های پنهانی خبر می دهد که تخریب منابع را توجیه می کنند. نتایج ضمن تائید نظریه ی اشنایبرگ، مکانیسم های پنهان توجیه مصرف کودهای شیمیایی در کشاورزی را می شناساند؛ ازجمله این که در ارائه اطلاعات مربوط به مواد شیمیایی، اطلاعات مرتبط با میزان ماندگاری و نفوذ سموم و کودهای شیمیایی در آب، هوا و خاک، همچنین، اطلاعات مربوط به تغییرات شیمیایی این مواد در ترکیب با آب، تعمدا پنهان می شود.

کلیدواژه ها:

فرایندهای اجتماعی ، شیمایی شدن ، آلودگی کشاورزی ، نظریه چرخه تولید ، تخریب منابع