فهم تعاملات ادراکی و رفتاری در عرصه محیط زیست (مطالعه موردی اعضای سمن های فعال محیط زیست)

هدف اصلی این پژوهش شناخت درک محیط زیستی کنشگران فعال در این حیطه، دلایل این ادراک و راهکارهای افزایش آگاهی محیط زیستی از دیدگاه آن هاست. میدان مطالعه، شامل کل فعالان محیط زیستی در تهران است که در حوزه محیط زیست فعال هستند. نمونه گیری تحقیق به شیوه نمونه گیری هدفمند با استفاده از دو معیار «تنوع» و «رسیدن به نقطه اشباع نظری»  انجام گرفت و طی آن با ۴۰ نفر از این افراد مصاحبه به عمل آمد نتایج نشان داد، درک و تصورفعالان محیط زیستی در دو دسته نگرش خاص گرایانه (نگرش استعلایی محیط زیستی، اثرات بومرانگی) و نگرش عام گرایانه (نگرش انسان محوری و جامع نگرانه)، قرار می گیرد. همچنین عوامل و دلایل این نوع درک و تصور در سه سطح خرد (برحسب شرایط و علائق)، سطح میانه (شامل جامعه پذیری دوران کودکی، شرایط محیطی) و سطح کلان (تاثیرپذیری انفعالی و مشارکت فعال) مقوله بندی شد. راهبردهای ارائه شده به منظور فهم تعاملات ادراکی و رفتاری اعضای سمن های فعال محیط زیست در دو دسته مکانیسم کوتاه مدت(اقتدار و اجبار) و مکانیسم بلندمدت( توسعه فرهنگی و توسعه آموزشی) جای گرفت.

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، سمن ، ادراک ، رفتار محیط زیستی ، رویکرد کیفی