مقایسه اثربخشی روش تدریس همیاری و سنتی بر خلاقیت دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر دزفول

پژوهش حاضر بررسی تاثیر تدریس به روش همیاری بر رشد خلاقیت دانش آموزان دختر پایه سوم ابتدایی شهر دزفول بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر پایه سوم ابتدایی شهر دزفول تشکیل داده است، که به روش نمونه گیری در دسترس ۱۳ دانش آموز در گروه گواه و ۱۳ دانش آموز در گروه کنترل جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه خلاقیت (فرم معلم) می باشد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. نتایج حاصل از اجرای این آزمون حاکی از تاثیر مثبت و معنادار متغیر مستقل (آموزش به روش همیاری نسبت به تدریس سنتی) بر متغیر وابسته (خلاقیت) است بدین ترتیب روش تدریس همیاری باعث افزایش خلاقیت دانش آموزان می گردد و نتایج مولفه های خلاقیت (سیالی, انعطاف پذیری, اصالت) نشان دهنده برتری روش تدریس همیاری نسبت به روش تدریس سنتی در پرورش خلاقیت است.

کلیدواژه ها:

تدریس همیاری ، تدریس سنتی ، خلاقیت ، دانش آموزان