سهم سبک های یادگیری و باورهای انگیزشی (جهت گیری هدف) در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف تعیین سهم سبک های یادگیری و باورهای انگیزشی (جهت گیری هدف) در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع همبستگی و با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. ۳۶۰ نفربه روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Amos و با به کارگیری روش های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین سبک های یادگیری همگرا و جذب کننده با خودکارآمدی تحصیلی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، جهت گیری هدف تبحری با خودکارآمدی تحصیلی رابطه ای مثبت و جهت گیری هدف عملکرد-اجتنابی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه ای منفی و معنادار دارد. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که سبک یادگیری همگرا، جهت گیری هدف تبحری و جهت گیری هدف عملکرد-اجتنابی در مجموع بخش قابل توجهی از واریانس خودکارآمدی تحصیلی را پیش بینی می کنند.. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که متغیرهای سبک یادگیری همگرا، جهت گیری هدف تبحری و جهت گیری هدف عملکرد-اجتنابی در مجموع ۵۴ درصد از واریانس خودکارآمدی تحصیلی را پیش بینی می کنند. در این میان، جهت گیری هدف تبحری با ضریب بتای β = ۰.۳۴ قوی ترین پیش بین بود. باورهای انگیزشی به ویژه جهت گیری هدف تبحری، سهم بیشتری در تبیین خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارند تا سبک های یادگیری. این یافته بر لزوم توجه مربیان و برنامه ریزان آموزشی به ایجاد محیط های آموزشی مبتنی بر تبحری و کاهش هراس از شکست برای ارتقای باورهای کارآمدی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، سبک های یادگیری ، جهت گیری هدف ، باورهای انگیزشی ، دانش آموزان.