تاثیر مدل های یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی در مدارس هوشمند

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر اجرای مدل های یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدارس ابتدایی مجهز به فناوری هوشمند است. SEL به عنوان چارچوبی برای آموزش مهارت هایی چون خودآگاهی، مدیریت هیجان، تصمیم گیری مسئولانه، و مهارت های ارتباطی تعریف می شود که زیربنای موفقیت تحصیلی و اجتماعی است. با توجه به افزایش کاربری ابزارهای دیجیتال در مدارس هوشمند، سنجش اثربخشی مداخلات مبتنی بر SEL در این محیط های نوین ضروری است. این مقاله با مروری بر نظریه های پیاژه، ویگوتسکی، و بندورا در زمینه رشد اجتماعی و شناختی، چارچوبی مفهومی برای ادغام SEL و فناوری ارائه می دهد. نتایج فرضی این مطالعه نشان می دهد که اجرای برنامه SEL به طور معناداری با افزایش نمرات دانش آموزان در دروس اصلی (ریاضیات و خواندن/نوشتن) مرتبط بوده است، که این امر اهمیت توجه به ابعاد عاطفی و اجتماعی در بستر آموزشی مبتنی بر فناوری را دوچندان می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی-عاطفی ، عملکرد تحصیلی ، مدرسه هوشمند ، آموزش ابتدایی ، روانشناسی تربیتی.