کاربرد متودولوژی FDD در محیط های ابری

رایانش ابری با فراهم آوردن منابع محاسباتی مقیاس پذیر و انعطاف پذیر، توسعه نرم افزار را دستخوش تغییرات بنیادین کرده و نیاز به متدولوژی های چابک مناسب این محیط را افزایش داده است. متدولوژی توسعه مبتنی بر ویژگی (Feature-Driven Development – FDD) با تمرکز بر تحویل تدریجی ویژگی ها، رویکردی کارآمد برای توسعه نرم افزارهای ابری ارائه می دهد. این مقاله یک مرور نظام مند بر مطالعات موجود پیرامون کاربرد FDD در محیط های ابری ارائه می کند و به تحلیل فرصت ها و چالش های آن می پردازد.در این مرور، نقاط قوت FDD شامل انعطاف پذیری، مقیاس پذیری، تمرکز بر ارزش مشتری و قابلیت ردیابی پیشرفت پروژه بررسی شده است. هم زمان، چالش هایی نظیر پیچیدگی مدیریت تیم های توزیع شده، نیاز به ابزارهای Cloud-native و هماهنگی با فرآیندهای DevOps شناسایی شده اند. نتایج نشان می دهد که FDD با تطبیق مناسب می تواند کارایی توسعه در محیط های ابری را افزایش دهد و به تحویل سریع، کاهش ریسک و ارتقای رضایت مشتری کمک کند.علاوه بر این، مسیرهای پژوهشی آینده شامل ادغام FDD با فرآیندهای DevOps، بهره گیری از هوش مصنوعی برای خودکارسازی طراحی و تحلیل ویژگی ها، و توسعه چارچوب های ترکیبی برای پروژه های ابری بزرگ و پیچیده پیشنهاد شده است. این مرور می تواند راهنمایی برای پژوهشگران و توسعه دهندگان فراهم کند تا FDD را به شکلی موثر در پروژه های ابری به کار گیرند و فرآیند توسعه نرم افزار را با ویژگی های محیط های مدرن هماهنگ سازند.

کلیدواژه ها:

متدولوژی FDD ، رایانش ابری ، توسعه نرم افزار ، چابک ، DevOps ، Cloud-native