تطبیق روش های حذف نویز مبتنی بر معادلات دیفرانسیلی جزئی با نویز رایسی (برای تصاویر ام. آر. آی.)

یکی از ابزار های قدرتمند در حذف نویز تصاویر پزشکی، معادلات دیفرانسیلی جزئی (PDE) می باشد که در طی فرآیند حذف نویز، علاوه بر حذف نویز در نواحی هموار، مشخصه ها، لبه ها و ساختار های مهم تصاویر پزشکی مانند گوشه ها و کانتور ها حفظ می گردد. این مولفه ها و اطلاعات، نقش مهمی در تشخیص بیماری دارا هستند. روش های حذف نویز مبتنی بر PDE از کارایی بالایی به ازای تصاویر نویزی با نویز گوسی برخوردارند؛ حال آنکه نویز موجود در تصاویر ام. آر. آی. دارای تابع توزیع رایسی می باشد. عموما برای بهبود کارایی این روش ها و تطبیق آن ها با نویز رایسی، از یک ضابطه که به ازای کلیه پیکسل های تصویر یکسان است، استفاده می شود. در این مقاله با بررسی عملکرد نویز رایسی در نواحی مختلف تصویر و تقریب تابع توزیع آن به توابع توزیع گوسی و رایلی، یک ضابطه وابسته به مقدار شدت روشنایی پیکسل پیشنهاد شده است. نتایج شبیه سازی ها، حاکی از بهبود چشمگیر مشخصه های تصویر خروجی از نظر نسبت سیگنال به نویز و شباهت ساختاری در مقایسه با روش های موجود است.

کلیدواژه ها:

تصاویر ام. آر. آی. ، حذف نویز ، معادلات دیفرانسیلی جزئی ، نویز رایسی.