کاربرد طیف سنجی طول عمر نابودی پوزیترون در مطالعه خواص مکانیکی نانوکامپوزیت های زمینه اپوکسی حاوی هیبرید نانواکسید کبالت/اکسید گرافن
محل انتشار: مجله پژوهش فیزیک ایران، دوره: 25، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 102
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PSI-25-2_010
تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1404
چکیده مقاله:
در این پژوهش، نانوکامپوزیت های زمینه اپوکسی حاوی مقادیر مختلف هیبرید نانواکسید کبالت (Co۳O۴)/اکسید گرافن (۰۵/۰، ۱/۰ و ۳/۰ درصد وزنی) ساخته شدند. موفق بودن فرایند نشاندن نانوذرات Co۳O۴بر روی سطح اکسید گرافن با استفاده از روش سنتز محلولی، توسط آزمون های SEM، EDX و XRD تائید شد. آزمایش های اندازه گیری استحکام کششی و طیف سنجی طول عمر نابودی پوزیترون بر روی نمونه ها انجام شد و در ادامه، ارتباط بین نتایج این دو نوع آزمون مورد مطالعه قرار گرفت. طیف سنجی طول عمر نابودی پوزیترون با استفاده از یک سامانه متداول همزمانی تند-کند انجام شد. این سامانه از دو آشکارساز پلاستیک سریع (مدل NT-۸۵۰ با زمان خیزش سیگنال کمتر از ۲ نانوثانیه) و یک چشمه پرتوزای پوزیترون دهنده Na ۲۲ (با فعالیت حدود ۵ میکروکوری) استفاده می کند. با استفاده از تابش های گامای همزمان چشمه گامادهنده Co۶۰، قدرت تفکیک زمانی سامانه برابر با ۲۱۱ پیکوثانیه اندازه گیری شد. نتایج آزمون استحکام کششی نشان داد که نمونه حاوی ۰۵/۰ درصد وزنی نانواکسید کبالت/اکسید گرافن، دارای بیشترین استحکام کششی (MPa ۹/۴۶) است. همچنین نتایج طیف سنجی طول عمر نابودی پوزیترون نشان داد که کمترین حجم آزاد حفره های موجود در نمونه ها، مربوط به نمونه حاوی ۰۵/۰ درصد وزنی هیبرید نانواکسید کبالت/گرافن است. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که ارتباط مستقیمی بین کاهش حجم آزاد حفره ها و افزایش استحکام کششی نمونه ها وجود دارد.
کلیدواژه ها:
اپوکسی ، نانوکامپوزیت ، هیبرید نانواکسید کبالت/اکسید گرافن ، استحکام کششی ، طیف سنجی طول عمر نابودی پوزیترون
نویسندگان
مریم میربهاالدین
دانشکده علوم پایه، گروه فیزیک، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
علی اکبر مهمان دوست خواجه داد
دانشکده علوم پایه، گروه فیزیک، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
حامد خسروی
دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، گروه مهندسی مواد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :