کاربرد مجموعه های راف مبتنی بر تسلط در مسئله انتخاب تعاملی پورتفولیوی فناوری های جذب و بازیابی کربن

ضرورت کاهش انتشار گازهای آلاینده در دنیا سبب افزایش حمایت های دولتی در زمینه توسعه فناوری های سبز از جمله فناوری های جذب و بازیافت کربن شده است. در این تحقیق مسئله انتخاب بهینه پورتفولیوی فناوری های جذب و بازیابی کربن به منظور تخصیص مشوق های دولتی در ایران مورد بررسی قرار گرفته است. باتوجه به عدم قطعیت و ابهامات موجود در مسیر توسعه فناوری و باهدف شفاف و عینی نمودن فرایند تصمیم گیری در مدل پیشنهادی از تلفیق روش بهینه سازی تعاملی و تئوری راف مبتنی بر تسلط استفاده شده است. بر اساس اطلاعات مبتنی بر گزارش های پژوهشگاه نیرو و پیاده سازی مدل در سه گام انتخاب اولیه، استخراج قوانین تصمیم گیری و بهینه سازی جواب در قالب فرایندی تعاملی و تکرارشونده، پورتفولیوی بهینه فناوری های جذب و بازیابی کربن تعیین گردیده است. نتایج پیاده سازی مبین کارایی مدل ارائه شده جهت شفاف و نظام مند نمودن فرایند تصمیم گیری است. این مدل که مبتنی بر تلفیق مزایای رویکرد بهینه سازی تعاملی در کنار توانمندی ابزار راف مبتنی بر تسلط در استخراج قوانین تصمیم گیری توسعه داده شده است، می تواند به عنوان یک چارچوب کارآمد سیاست گذاری در حوزه های مختلف از جمله مباحث زیست محیطی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی تعاملی ، تئوری مجموعه راف مبتنی بر تسلط ، بهینه سازی پرتفولیوی فناورانه ، جذب و بازیابی کربن