نقش انگیزش تحصیلی در مدیریت کلاس های با دانش آموزان دارای اختلال توجه وتمرکز

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انگیزشی تحصیلی در مدیریت کلاس های دارای دانش آموزان با اختلال توجه و تمرکز انجام شده است. در این مطالعه، تلاش شده تا تاثیر راهبردهای انگیزشی بر بهبود تعامل، تمرکز و عملکرد تحصیلی این گروه از دانش آموزان مورد ارزیابی قرار گیرد. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از ابزارهایی چون پرسش نامه های استاندارد انگیزش تحصیلی و مشاهده رفتاری در محیط کلاس، داده ها گردآوری شده اند. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس عادی و تلفیقی بوده و نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شده است. مدل تحلیل مطالب بر اساس چارچوب نظری انگیزش درونی و بیرونی و نظریه های رفتاری و شناختی تنظیم شده و داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوا و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از راهبردهای انگیزشی مانند بازخورد مثبت، تعیین اهداف قابل دستیابی، تنوع در روش های تدریس و ایجاد محیط حمایتی، تاثیر چشمگیری در کاهش رفتارهای چالش برانگیز، افزایش تمرکز و مشارکت فعال دانش آموزان با اختلال توجه و تمرکز دارد. همچنین، معلمان با بهره گیری از این راهبردها توانسته اند مدیریت کلاس را به شکل موثرتری انجام دهند و فضای یادگیری را برای همه دانش آموزان بهبود بخشند. این یافته ها بر ضرورت آموزش معلمان در زمینه راهبردهای انگیزشی و طراحی برنامه های آموزشی متناسب با نیازهای ویژه دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، توجه وتمرکز