ارزشیابی مستمر و تنظیم رفتارهای بی توجهی در کلاس های درس

هدف این پژوهش بررسی نقش ارزشیابی مستمر در تنظیم و کاهش رفتارهای بی توجهی دانش آموزان در محیط کلاس درس است. با توجه به تاثیر مستقیم بی توجهی بر کیفیت یادگیری و تعاملات آموزشی، این مطالعه تلاش دارد تا با بهره گیری از رویکردهای ارزشیابی پیوسته، راهکارهایی عملی برای مدیریت این رفتارها ارائه دهد.پژوهش به شیوه ی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش های کیفی و کمی انجام شده است. داده ها از طریق مشاهده ی مستقیم کلاس های درس، مصاحبه با معلمان و پرسش نامه های استاندارد جمع آوری گردید. تحلیل مطالب بر اساس مدل تحلیل رفتاری-شناختی صورت گرفت که به بررسی رابطه میان شیوه های ارزشیابی، بازخوردهای آموزشی و تغییرات رفتاری دانش آموزان می پردازد.نتایج نشان داد که ارزشیابی مستمر، به ویژه زمانی که با بازخوردهای فردی، تقویت مثبت و مشارکت فعال دانش آموزان همراه باشد، می تواند به شکل موثری رفتارهای بی توجهی را کاهش دهد. همچنین، معلمان با تنظیم دقیق اهداف آموزشی و بهره گیری از ابزارهای ارزشیابی متنوع، قادرند فضای کلاس را به سمت تعامل، تمرکز و یادگیری معنادار هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی مستمر ، رفتارهای بی توجهی ، کلاس ، دانش آموزان